niedziela, 18 stycznia 2015

Kwas liponowy

Kwas liponowy, zwany też alfa-liponowym wykazuje wiele korzystnych właściwości prozdrowotnych na organizm człowieka i zwierząt. Jest kwasem tłuszczowym nasyconym, zawierającym dwa atomy siarki, występującym w roślinach i zwierzętach, również człowiek potrafi syntetyzować jego niewielkie ilości. Dodatkowe spożycie w formie suplementów jest wskazane przy wielu schorzeniach, czego sens odzwierciedla wiele badań naukowych, na podstawie których powstały setki publikacji. Podawanie kwasu liponowego korzystne jest m.in. dla słuchu, dla układu pokarmowego, przy przewlekłych bólach czy chorobach autoagresywnych.

kwas liponowy
(źródło: http://www.lookfordiagnosis.com/mesh_info.php?term=Thioctic+Acid&lang=1)

Wchłanianie i bezpieczeństwo stosowania
Metabolitem kwasu liponowego jest kwas dihydroliponowy. Transport kwasu liponowego w jelitach następuje szybko, wymaga energii, niższe pH zwiększa wchłanialność. Obecność kwasów monokarboksylowych i kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha bocznego pogarsza biodostępność kwasu liponowego [1]. Wykonano kilka badań toksykologicznych, m.in. na psach, szczurach, chomikach i ludziach. Nie zauważono poważnych skutków ubocznych [2]. U osób z cukrzycą typu drugiego kwas liponowy również jest dobrze tolerowany, rzadko występują mało istotne skutki uboczne [3]. Przeprowadzono także długoterminowe, dwuletnie badanie na szczurach, gdzie również nie zaobserwowano istotnych szkodliwych efektów, za to w grupie badanej, w porównaniu do grupy kontrolnej, szczury miały istotnie mniejszą masę ciała [4]. Znany jest przypadek samobójczej śmierci w wyniku przedawkowania kwasu liponowego u 14 letniej dziewczyny, która spożyła według ustaleń co najmniej 10 tabletek, każda po 600 mg kwasu liponowego [5]. Warto też zauważyć, że u kotów toksyczne dawki kwasu liponowego są 10 razy niższe, niż dla ludzi, psów czy szczurów [6].

Zapalenie trzustki, rak trzustki
Znane są przypadki gdy kwas liponowy pomógł chorym na raka trzustki. Jedna publikacja omawia trzy przykłady osób, którym dożylnie podawano kwas liponowy, z czego u dwóch osób po badaniach tomografii pozytronowej wykazano brak nowotworu, a u jednego silne złagodzenie choroby [7]. W kolejnym przypadku naukowcy poinformowali chorego na raka trzustki z przerzutami, że nie ma szansy na przeżycie. Był to rok 2002. Publikacja jest natomiast z roku 2006 i opisuje silne złagodzenie objawów u chorego, który na ówczesną chwilę czuł się dobrze, mógł pracować itp. Jemu, podobnie jak w powyższych przykładach, także podawano kwas liponowy dożylnie [8]. Kwas liponowy wykazuje także lecznicze działanie przy zapaleniu trzustki u szczurów [9], [10].

Przewlekły ból szyi, pleców, odcinka krzyżowego, radikulopatia
Kwas liponowy wykazuje przeciwbólowe działanie przy przewlekłych bólach krzyżowych [11], przy radikulopatii, działając synergicznie z kwasem gamma-linolenowym [12] oraz przy przewlekłych bólach szyi [13]. Wszystkie badania były przeprowadzone na ludziach.

Kwas liponowy, a limfocyty i HIV
Wykazano, że kwas liponowy działa ochronnie w stosunku do limfocytów ludzkich przy podawaniu leku przeciwnowotworowego – mitomycyny C [14]. W randomizowanym badaniu z podwójną ślepą próbą udokumentowano, że kwas liponowy zwiększa aktywność limfocytów i glutationu u osób zarażonych HIV [15]. Ponadto na liniach komórkowych udowodniono, że kwas liponowy blokuje replikację HIV [16].

Słuch
Znalazły się także dowody na korzystne działanie kwasu liponowego na słuch. Hałas stymuluje powstawanie reaktywnych form tlenu w strukturach uszu, a te uszkadzają nasze komórki. Wykazano na świnkach morskich, że kwas liponowy ogranicza uszkodzenia wywołane urazem akustycznym [17]. W innym eksperymencie podawano kwas liponowy myszom po urodzeniu i grupie kontrolnej, która go nie dostawała. U osobników otrzymujących ów związek obserwowano znacznie lepszy słuch [18]. W kolejnym badaniu sprawdzono wpływ m.in. kwasu liponowego przy podaniu przed narażeniem na bodziec, w efekcie kwas liponowy zmniejszał stres oksydacyjny w ślimaku i obniżał poziom śmiertelności komórek włosowych u zwierząt, u których wywołano uraz akustyczny [19]. Po powyższych badaniach postanowiono przeprowadzić eksperyment na ludziach. Ochotników ze zdrowym słuchem podzielono na trzy grupy. Pierwsza grupa nie otrzymywała kwasu liponowego, druga grupa otrzymała 600 mg kwasu liponowego przed badaniem, a trzecia grupa otrzymywała 600 mg kwasu liponowego codziennie, przez 10 dni przed eksperymentem. O ile między pierwszymi dwiema grupami nie zauważono znaczącej różnicy, to pozytywny efekt nastąpił u grupy trzeciej [20].

Przyspieszone odtruwanie po spożyciu etanolu
Zanim etanol zostanie zneutralizowany do kwasu karboksylowego, najpierw przekształcany jest do aldehydu octowego. Enzymem utleniającym aldehyd octowy jest dehydrogenaza aldehydowa. Przeprowadzono badanie na pacjentach z ostrym zapaleniem wieńcowym. Jednej grupie podawano dożylnie placebo (sól fizjologiczną), drugiej grupie natomiast kwas liponowy w dawce 600 mg dziennie przez 5 dni. Po wykonaniu analiz biochemicznych okazało się, że kwas liponowy znacznie podnosił poziom dehydrogenazy aldehydowej-2 [21].

Kości, osteoporoza, regeneracja tkanki kostnej
W co najmniej kilku badaniach wykazano korzystne działanie kwasu liponowego na układ kostny. W jednym z wcześniejszych eksperymentów sprawdzono wpływ ów związku na zapalenie stawów u myszy. Kwas liponowy zmniejszał objawy schorzenia, ponadto obniżał erozję kości, a w badaniu in vitro hamował powstawanie osteoklastów [22], czyli komórek kościogubnych. Kilka lat później sprawdzano wpływ kwasu liponowego na ekspresję genów odpowiadających za resorpcję i tworzenie kości. Badanie przeprowadzono na myszach na diecie wysokotłuszczowej, gdzie jednej grupie podawano także kwas liponowy, innej nie. Badania molekularne wykazały, że w grupie, której podawano kwas liponowy zmniejszona była ekspresja genów MMP9 i Ctsk, odpowiadających za resorpcję kości, natomiast ekspresja genów Col1a1 i Alp1 odpowiadających za tworzenie kości, była zwiększona [23]. W kolejnym badaniu także sprawdzono wpływ kwasu liponowego na zapalenie stawów, gdzie wyniki wskazały korzystne działanie zarówno przy reumatoidalnym zapaleniu stawów jak i w stosunku do niszczenia kości [24]. W badaniu na królikach, u których indukowano uszkodzenie kości, także wykazano ochronne działanie kwasu liponowego [25]. W końcu przeprowadzono także badanie na ludziach. Sprawdzono wpływ kwasu liponowego na gęstość kości u kobiet w okresie pomenopauzalnym. Poza kwasem liponowym pacjentki otrzymywały także witaminę C, witaminę E i selen, a grupa kontrolna witaminę D3 i wapń. Parametry gęstości kości były lepsze u grupy kobiet przyjmujących zestaw z kwasem liponowym. Badanie trwało 12 miesięcy [26]. Warto też dodać, że kwas liponowy wspomaga gojenie złamań, co wykazano w badaniu na szczurach [27].

Zapalenie płuc, włóknienie płuc, nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych
Kwas liponowy wykazuje także korzystne działanie przy patologiach układu oddechowego. W jednym z badań sprawdzono jego wpływ na łagodzenie objawów astmy u myszy i jak wskazują wyniki, kwas liponowy hamował dysfunkcję i łagodził stan zapalny [28]. Następnie udowodniono na szczurach, u których indukowano zapalenie płuc bleomycyną – lekiem przeciwnowotworowym, silnie toksycznym w stosunku do płuc, że kwas liponowy znosi efekt toksyczny [29]. Kwas liponowy działał także korzystnie u szczurów z obrzękiem płuc [30] czy u szczurów z ostrym zapaleniem płuc [31]. W innym eksperymencie na myszach, gdzie badano także mechanizmy biochemiczne, wykazano, że kwas liponowy hamuje nadmierne wydzielanie śluzu, włóknienie podnabłonkowe i zwiększenie warstwy mięśni gładkich dróg oddechowych [32].

Wzrok
Okazało się, że kwas liponowy ma także ochronne działanie przed promieniowaniem na wzrok. U królików eksponowanych przez 90 dni na UVA, a którym podawano kwas liponowy zauważono znacznie mniejsze uszkodzenia oczu czy większą aktywność enzymów przeciwutleniających [33]. W badaniu na myszach wykazano też ochronne działanie kwasu liponowego przed promieniowaniem UVB [34]. W obu przypadkach mowa o podaniu doustnym. Kwas liponowy może też okazać się pomocny przy problemie suchego oka, co sprawdzono w eksperymencie na szczurach, gdzie wyniki porównywano z grupą, która otrzymywała wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 i kwas liponowy działał zdecydowanie korzystniej i zauważalnie [35]. Myszy, którym podskórnie podawano kwas liponowy wykazywały poprawę przy zapaleniu nerwu wzrokowego [36]. W badaniu na ludziach z wczesną postacią zwyrodnienia plamki żółtej, wykazano też korzystny wpływ kwasu liponowego, głównie przez zwiększenie poziomu dysmutazy ponadtlenkowej, czyli enzymu przeciwutleniającego [37]. Na izolowanej soczewce od dorosłych szczurów, której indukowano zaćmę wolnymi rodnikami, wykazano, że kwas liponowy znosił ich niekorzystne działanie [38]. Astrocyty to komórki tkanki glejowej, występujące w tkance nerwowej. Sprawdzano wpływ kwasu liponowego na hodowane astrocyty nerwu wzrokowego, traktowane m.in. nadtlenkiem wodoru. Badany związek wykazywał działanie ochronne na astrocyty [39]. Kwas liponowy chroni także komórki zwojowe siatkówki przed zbyt wysokim ciśnieniem [40], co wykazano również w mysim modelu jaskry [41].

Stwardnienie rozsiane
Stwardnienie rozsiane to kolejna choroba autoagresywna. Jak widzimy, kwas liponowy jest skuteczny przede wszystkim właśnie w tego typu zaburzeniach i tak też jest tutaj. Wykazano w badaniach na ludziach skuteczność kwasu liponowego przy stwardnieniu rozsianym, a w badaniu in vitro sprawdzono jego mechanizm działania przy tej chorobie. Polega on m.in. na zmniejszaniu migracji limfocytów T i hamowaniu ekspresji metaloproteinazy 9, rozkładającej substancje międzykomórkowe [42]. Przeprowadzono doświadczenie na pacjentach ze stwardnieniem rozsianym. Podzielono ich na 4 grupy, jedna otrzymywała placebo, jedna 600 mg kwasu liponowego dwa razy dziennie, kolejna grupa 1200 mg kwasu liponowego raz dziennie, a ostatnia grupa 1200 mg kwasu liponowego dwa razy dziennie. Badanie trwało dwa tygodnie. Najkorzystniejsze stężenie w ustroju wykrywano przy podawaniu 1200 mg dziennie. Lek był dobrze tolerowany, hamował migrację limfocytów T i aktywność metaloproteinazy-9 [43]. W dwóch innych badaniach klinicznych, randomizowanych, na pacjentach ze stwardnieniem rozsianym także wykazano największą skuteczność przy dawce 1200 mg dziennie [44], [45].

Choroba Huntingtona i padaczka
W badaniu na myszach wykazano korzystny wpływ kwasu liponowego przy chorobie Huntingtona [46]. Podobnie u myszy z indukowaną padaczką, gdzie kwas liponowy wykazywał działanie przeciwdrgawkowe [47].

Choroba Parkinsona
Choroba Parkinsona to zaburzenie neurodegeneracyjne, determinowane m.in. czynnikami genetycznymi i środowiskowymi. Mechanizmów postępowania choroby dopatruje się m.in. w nadmiernym stresie oksydacyjnym, niewłaściwej regulacji apoptozy komórek nerwowych i patologicznym metabolizmie w mitochondriach komórek nerwowych. W badaniu na komórkach nerwowych, u których indukowano rotenonem model choroby Parkinsona,  wykazano korzystny wpływ kwasu liponowego. Badanie obejmowało jednak synergiczne działanie kwasu liponowego i acetylo-l-karnityny, które podawane razem działały od 100 do 1000 razy silniej, niż osobno [48]. W kolejnym badaniu, na zwierzętach, wykazano korzystne działanie kwasu liponowego przy terapii l-dopą. Badany związek hamował neurodegenerację poprzez hamowanie zaburzeń czynności mitochondriów [49]. Następnie przeprowadzono badanie z kwasem liponowym i acetylo-l-karnityną, podobnie jak to miało miejsce w pierwszym wymienionym badaniu, jednak tym razem nie in vitro, a in vivo na szczurach, którym chorobę indukowano również przez podawanie rotenonu. Szczury leczone acetylo-l-karnityną i kwasem liponowym oraz grupa otrzymująca kombinację tych związków wykazywała mniejszą oksydację lipidów w mózgu i poprawioną motorykę ruchów m.in. w teście otwartego pola [50]. W innych badaniach na szczurach także wykazano korzystny wpływ kwasu liponowego przy indukowanej chorobie Parkinsona [51], [52].

Kwas liponowy i acetylo-l-karnityna przy chorobie afektywnej dwubiegunowej
Przeprowadzono badanie na osobach cierpiących na chorobę afektywną dwubiegunową. Trwało ono 12 tygodni. Chorym podawano acetylo-l-karnitynę w dawce 1000-3000 mg dziennie i kwas liponowy w dawce 600-1800 mg dziennie lub placebo. Według testu Montgomery-Asberg Depression Rating Scale terapia nie poprawiała stanu chorych [53].

Choroba Alzhaimera
Sprawdzano wpływ wysiłku fizycznego i podawania kwasu liponowego na mysim modelu choroby Alzhaimera. Wyniki wskazują, że na niektóre parametry oba czynniki działały synergicznie i korzystnie [54]. W innym badaniu wykazano, że kwas liponowy zmniejsza stężenie produktu peroksydacji lipidów: 4-hydroksy-2-nonenalu, podczas gdy jego wyższe stężenie obserwuje się właśnie w chorobie Alzhaimera [55].  Przeprowadzono też 12 miesięczny test na ludziach z chorobą Alzhaimera, gdzie kwas liponowy podawany wraz z wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi omega 3 poprawiał u chorych wyniki testu Mini-Mental State Examination i Activities of Daily Living/Instrumental Activities of Daily Living. Badanie było randomizowane i kontrolowane placebo [56].

Otyłość, nadwaga, odchudzanie
Dobrze udokumentowane jest korzystne działanie kwasu liponowego przy otyłości, nadwadze i wspomaganiu odchudzania. Istnieje kilka mechanizmów wywieranych przez ów związek, dających korzystny efekt. Jednym z nich jest hamowanie adipogenezy, czyli przekształcania niedojrzałych komórek tłuszczowych (preadipocytów) w dojrzałe komórki tłuszczowe (adipocyty). Wykazano to w co najmniej dwóch badaniach na liniach komórkowych [57], [58]. Ponadto kwas liponowy zmniejsza lipogenezę przez regulację właściwych enzymów lipogenicznych [59], czyli obniża poziom lipidów gromadzonych w komórkach tłuszczowych. Sprawdzono zmiany genetyczne u szczurów, którym podawano kwas liponowy i okazało się, że zmniejszał on ekspresję genów odpowiadających za lipogenezę: Pnpla3, Pnpla5, Elovl6, Acly, Gpam i AACS [60]. Przeprowadzono też badanie na szczurach, którym podawano kwas liponowy i sezaminę. Wykazało ono, że połączenie to zmniejsza ekspresję wątrobowych enzymów lipogenicznych [61]. W końcu, przeprowadzono także badania na ludziach pod kątem leczenia otyłości kwasem liponowym. W pierwszym z badań sprawdzono jego wpływ przy krótkotrwałym podawaniu u mężczyzn, na wrażliwość na insulinę czy parametry lipidowe i kwas liponowy nie wykazywał korzystnego działania [62]. Z kolei przy długoterminowym, 20-tygodniowym spożywaniu 1800 mg kwasu liponowego na dobę wystąpił korzystny efekt u ludzi otyłych [63]. Ponadto przeprowadzono eksperyment na kobietach po okresie menopauzy dotkniętych zespołem metabolicznym, objawiającym się m.in. otyłością brzuszną, hiperlipidemią, hipercholesterolemią, zwiększonym ryzykiem raka piersi czy zawału. Badanie trwało pół roku. Pacjentki otrzymywały kombinację inozytolu i kwasu liponowego, a grupa kontrolna placebo. Tutaj także u badanej grupy wystąpił korzystny efekt w porównaniu do grupy otrzymującej placebo [64]. 

Kwas liponowy, a metale ciężkie
Ostatnim działaniem kwasu liponowego, jakie opiszę, będzie jego korzystny wpływ na organizm zanieczyszczony metalami ciężkimi, do których zaliczamy rtęć, kadm i ołów. Ich obecność w komórkach wywołuje efekt toksyczny m.in. przez silne stymulowanie wytwarzania wolnych rodników. W jednym ze starszych badań, jeszcze z XX wieku wykazano, że podawanie kwasu liponowego dzięki późniejszym przemianom metabolicznym wzmaga wydzielanie wraz z żółcią większych ilości rtęci czy kadmu [65]. Kwas liponowy chroni także komórki nerwowe przed peroksydacją lipidów wywoływaną obecnością rtęci [66]. W innym badaniu na szczurach wykazano ochronne działanie kwasu liponowego na komórki nerwowe w stosunku do metylortęci [67]. Kwas liponowy zmniejsza też toksyczne działanie kadmu na wątrobę [68], [69], nerki [70], komórki mięśniowe [71], w tym mięśnia sercowego, zwłaszcza przy udziale melatoniny [72] i na jądra przy udziale selenu [73]. Ponadto kwas liponowy działa ochronnie na komórki przed ołowiem [74], [75], [76], [77], [78], [79], [80].

Jak widzimy, kwas liponowy ma bardzo szerokie zastosowanie przy wielu dysfunkcjach organizmu. Szczególną uwagę należy zwrócić przy jego korzystnym działaniu na choroby autoagresywne czy przy neutralizowaniu metali ciężkich w organizmie. Zależnie od schorzenia, działa synergicznie m.in. z rezweratrolem, selenem, sezaminą, witaminą E, witaminą C, pirydoksyną, inozytolem czy wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi omega 3 oraz z kwasem gamma-linolenowym. Jego wykorzystanie jest o tyle obiecujące, że wiele badań odnosi się nie tylko do zwierząt i na hodowlach komórkowych, ale także na ludziach. Wiele badań, nie ujętych w tym artykule odnosi się także do korzystnego działania przy cukrzycy typu II czy przy schorzeniach wątroby. 

Źródła
1. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17536819
2. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24751172
3. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22374556
4. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16899332
5. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24810749
6. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15059240
7. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20042414
8. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16484716
9. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20599924
10. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16097064
11. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23860422
12. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19887043
13. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24477618
14. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23132681
15. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18315507
16. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1724477
17. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14695484
18. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18695505
19. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19165694
20. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23349557
21. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23238616
22. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16944157
23. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21530805
24. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20496068
25. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21431293
26. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23444750
27. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25038619
28. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15316528
29. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17487418
30. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22427756
31. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25207126
32. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22942681
33. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15627828
34. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23989186
35. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24394592
36. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21215462
37. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22678104
38. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23768827
39. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22710901
40. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22917607
41. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23755225
42. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15389837
43. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15794388
44. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23485514
45. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24821457
46. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11711888
47. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23562187
48. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20414966
49. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21889550
50. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21958946
51. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23415934
52. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24023579
53. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23948785
54. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20127037
55. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24024140
56. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24077434
57. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12837769
58. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24530288
59. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25045030
60. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24104204
61. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22752262
62. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21750266
63. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21187189
64. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23981814
65. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1585376
66. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10051379
67. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25522843
68. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10703716
69. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8806036
70. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23009295
71. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21421527
72. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21046280
73. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20957662
74. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15135082
75. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12185410
76. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14711456
77. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12755469
78. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18504555
79. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12135622
80. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10443922

39 komentarzy:

  1. konkretny artykuł:-) z praktyki aptecznej dodam, że kwas liponowy stosowany jest głównie w cukrzycy. Jako leczenie wspomagające. Przy tej chorobie niestety następują liczne neuropatie, zmiana czucia, wynikające ze złej pracy nerwów, które są uszkadzane nieodwracalnie. Konsekwencje to np stopa cukrzycowa. Kwas liponowy podaje się aby trochę te nerwy zregenerować, nie dopuścić do tak szybkiego postępu choroby.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, najpierw nawet chciałem zrobić cały akapit o wpływie na neuropatię czy nefropatię cukrzycową, ale uznałem, że to akurat tak dobrze poznany temat co do kwasu liponowego, że nie będę się produkował, bo napisanie tego i tak zajęło mi kupę czasu :-).

      Usuń
  2. Wooow.. ile informacji. Ciekawy post :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jakie są źródła tego kwasu? Suplementy czy coś naturalnego?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Występuje w roślinach i zwierzętach w niewielkich ilościach. Człowiek także syntetyzuje niewielkie ilości, zdrowotnie korzystne dawki są niestety wyższe, stąd raczej, przynajmniej na ten moment jedyne co mogę doradzić to właśnie suplementy, z tym że wspomniany Alaprolipon i Liponexin mają nieco wyższą rangę - są środkami specjalnego przeznaczenia medycznego.

      Usuń
  4. ale szerokie zastosowanie, zdziwiło mnie to, że może tak pozytywnie wpłwać
    Bardzo ciekawy post :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo dużo informacji :). Ciekawy wpis :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Mnóstwo zastosowań. Muszę spróbować na bóle kręgosłupa.

    OdpowiedzUsuń
  7. Dziękuję za komentarz ;) Lubię czasami chociaż przez paznokcie cofnąć się do dzieciństwa ;) Bardzo przydatny post ;) Ja jestem biologiem molekularnym więc pozdrawiam koleżanki o podobnych zainteresowaniach ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Ciekawy post,można dowiedzieć się naprawdę wielu rzeczy! :) Nie miałam o tym pojęcia,że ma takie szerokie zastosowanie.

    OdpowiedzUsuń
  9. Kolejny niesamowicie obfity pod względem merytorycznym tekst. Nie mam takiej wiedzy toteż i nie mogę się odnieść. Po prostu dziękuję za tyle wspaniałych informacji. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I ja dokładnie tak samo :-) Jednakże muszę dodać, że o dziwo zapamietałam nazwę tego kwasu z książki "Tajemnica wody" H. Murada, który zalecał jego suplementację, twierdząc, że to przeciwutleniacz...

      Usuń
    2. Bo to jest przeciwutleniacz. Zauważ że na te wszystkie opisane schorzenia, jednym z głównych mechanizmów jego działania jest właśnie uniwersalne wygaszanie wolnych rodników :-).

      Usuń
  10. przyznam się szczerze, że jestem pod wrażeniem właściwości tego kwasu :D

    OdpowiedzUsuń
  11. Ma ogromne zastosowanie , szkoda tylko że człowiek produkuje małe ilości jego..

    OdpowiedzUsuń
  12. dużo zastosowań i jak widać działa skutecznie

    OdpowiedzUsuń
  13. Jego działanie na kilka schorzeń i dolegliwości - zaciekawiło mnie.

    OdpowiedzUsuń
  14. świetny artykuł! ilość źródeł godna pracy dyplomowej ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hehe, może i tak ale w pracy dyplomowej trzeba by to wszystko opisać z 10x dokładniej, niż opisałem w tym artykule :-P.

      Usuń
  15. Któż by pomyślał, iż kwas liponowy może mieć aż tak szerokie zastosowanie :) I przyznam, że nie wiedziałam, iż można go zakupić w formie suplementu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie to również zupełna nowość :)

      Usuń
    2. W suplementach to prawie wszystko można. Za to na plus, że są też środki specjalnego przeznaczenia medycznego.

      Usuń
  16. No proszę co za pożyteczny kwas

    OdpowiedzUsuń
  17. Bardzo ciekawy artykuł, kupię ten suplement diety o tak dużym zastosowaniu
    będę czytać Twój Blog
    pozdrawiam serdecznie
    dobrycoach.bloog.pl

    OdpowiedzUsuń
  18. Nie miałam pojęcia o tym wszystkim. Świetny post!

    OdpowiedzUsuń
  19. A myślałam, że ten kwas stosuje się tylko przy cukrzycy - taka informacja mi się gdzieś o uszy obiła ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przy cukrzycy II to jego takie najbardziej znane zastosowanie :-).

      Usuń
  20. Pouczający wpis :) Szczerze mówiąc rysunek skojarzył mi się z chemią ( której w szkole nie lubiłam ) ale naszczęście przełamałam się i przeczytałam całość :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Nawet nie przypuszczałam, że ma aż tyle właściwości :)

    OdpowiedzUsuń
  22. konkretne informacje, to lubię. ;)
    a ile zastosowań ;o

    OdpowiedzUsuń
  23. Gdzie tzn w jakim preparacie znajde odpowiednia dawke kwasu? Widzialam takie ze 100mg i 500mg. Czy 500mg nie bedzie za mala dawka?

    OdpowiedzUsuń