Czy koronawirus z Wuhan (SARS-CoV-2) zagraża Polsce? Najnowsze informacje. Wywiad z GIS MSWiA, Markiem Posobkiewiczem

Czy epidemię koronawirusa SARS-CoV-2 można już uznać za pandemię?

W chwili obecnej wirus SARS-CoV-2 zawędrował już z Chin do około 30 krajów. Przypadków poza terytorium Chin jest na razie stosunkowo mało, ale niestety nowy koronawirus z Wuhan posiada szereg cech sprzyjających pandemii. Są to: wysoka zaraźliwość przy stosunkowo niskiej śmiertelności, możliwość zarażania jeszcze w okresie inkubacji wirusa oraz brak populacyjnej odporności cechujący epidemie spowodowane przez wirusy nie występujące wcześniej powszechnie. Wirus SARS-CoV-2 powstał prawdopodobnie w wyniku zmutowania koronawirusa, którego nosicielem były zwierzęta. Obecnie dość dynamicznie rozprzestrzenia się wśród ludzi.

koronawirus z Wuhan SARS-CoV-2

W jakich krajach UE i w Europie zidentyfikowano dotychczas koronawirusa SARS-CoV-2 z Wuhan? Ile przypadków zachorowań i zgonów zanotowano oficjalnie?

Dotychczas w Europie potwierdzono laboratoryjnie 47 przypadków zachorowań na COVID-19, czyli chorobę wywoływaną nowym koronawirusem, z czego niestety jeden przypadek zakończył się zgonem. Najwięcej zachorowań było w Niemczech (16), Francji (12) i Wielkiej Brytanii (9). Ponadto odnotowano przypadki we Włoszech (3), Hiszpanii (2), Rosji (2) oraz po 1 przypadku w Belgii, Szwecji i Finlandii

Kim była pierwsza śmiertelna ofiara w Unii Europejskiej? Czy są kolejne?

Pierwszą ofiarą wirusa SARS-CoV-2 na terenie Unii Europejskiej był 80-letni turysta z Chin, który przyjechał do Francji z prowincji Hubei, gdzie występuje nadal stała transmisja wirusa. Jeżeli liczba nowych przypadków w Europie będzie duża, musimy się liczyć również z tym, że będą prawdopodobnie kolejne ofiary.

Jaka jest śmiertelność spowodowana przez chorobę wywoływaną przez koronawirusa z Wuhan?

Z dotychczasowych statystyk wynika, że śmiertelność spowodowana przez nowego koronawirusa z Wuhan wynosi nieco ponad 2%. Dla porównania – śmiertelność wirusa SARS (w 2002 roku wynosiła około 9%  przy ponad 8 tysiącach zachorowań, a w przypadku wirusa MERS w roku 2012 wynosiła około 36%. Czyli 36 osób na 100 umierało, podczas gdy przy nowym koronawirusie są to 2 osoby na 100 osób chorych.

Jakie osoby są najbardziej narażone na infekcję i jakie osoby mają większe ryzyko doznania ciężkich powikłań i śmierci w wyniku choroby COVID-19?

Najbardziej narażone są osoby starsze z chorobami przewlekłymi układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, pacjenci z chorobą nowotworową, osoby przyjmujące leki immunosupresyjne (obniżające odporność) po przeszczepach lub w przebiegu chorób autoimmunologicznych. Na obniżenie odporności wpływa również stres, brak odpoczynku, używki, nieodpowiednia dieta, brak odpoczynku oraz nadużywanie antybiotyków. Do grupy wysokiego ryzyka zaliczyć można również personel medyczny opiekujący się chorymi na COVID-19. Duża wiremia (ilość namnożonego wirusa) u ciężko chorych w szpitalach, stres związany z pracą w zagrożeniu oraz przemęczenie mogą wpływać zarówno na samą możliwość zakażenia, jak i na przebieg choroby u medyków.

Czy jest to niepokojące, czy przeciętny Europejczyk raczej nie ma się czego obawiać?

Na razie mamy do czynienia z pojedynczymi przypadkami zawleczenia wirusa SARS-CoV-2 do Europy i bardziej powinniśmy się obawiać sezonowej grypy, która powoduje sto kilkadziesiąt zgonów rocznie w Polsce. Przed grypą możemy zabezpieczyć się szczepionką. Sytuacja z nowym koronawirusem z Wuhan jest jednak dynamiczna i dopóki ognisko nie wygaśnie musimy zachować czujność.

Jakie środki zaradcze podjęto w Polsce w związku z międzynarodową epidemią/pandemią?

Polska posiada procedury na wypadek wystąpienia chorób wysoce zakaźnych. Służby graniczne otrzymały zalecenia postępowania w przypadku podejrzenia u podróżnego zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Każda osoba, u której wystąpi gorączka, kaszel lub duszność i zachodzi związek epidemiologiczny z tym wirusem, czyli w ostatnich 14 dniach była w rejonie, gdzie ma miejsce stała transmisja wirusa lub miała kontakt z osobą chorą, powinna zostać skierowana do oddziału chorób zakaźnych i należy u niej w warunkach izolacji przeprowadzić diagnostykę w kierunku tego wirusa. Osoby bez objawów, u których występuje wspomniany wcześniej związek epidemiologiczny powinny zostać poddane kwarantannie.

W chwili obecnej nie ma jeszcze swoistego leczenia w przypadku COVID-19, nie ma również szczepionki zabezpieczającej przed wirusem powodującym tę chorobę. Pozostaje nadzieja, że epidemia zacznie wygasać, a naukowcom uda się stworzyć skuteczną szczepionkę, którą będzie się można zabezpieczyć przed wirusem SARS-CoV-2, gdy zacznie już powszechnie krążyć w środowisku. Na razie należy powstrzymać się przed podróżą w rejony stałej transmisji wirusa i pamiętać o zasadach higieny, które mogą nas ochronić nie tylko przed tym wirusem, ale również przed innymi niebezpiecznymi patogenami.

Wyjaśnienia skrótów:
SARS (skrót z ang. Severe Acute Respiratory Syndrome) – zespół ciężkiej ostrej niewydolności oddechowej.
SARS-CoV-2 (SARS – jak wyżej; CoV – koronawirus; 2 – kolejny numer koronawirusa powodującego SARS) – koronawirus powodujący zespół ciężkiej ostrej niewydolności oddechowej.
COVID-19 (z ang. Coronavirus Disease 2019) – choroba układu oddechowego wywołana wirusem SARS-CoV-2.
MERS (z ang. Middle East Respiratory Syndrome) – wywołany koronawirusem bliskowschodni zespół niewydolności oddechowej.

Łukasz Sakowski. Czytaj więcej
    Skomentuj na blogu
    Skomentuj na facebooku

2 komentarze :

  1. Marek. To są bardzo potrzebne i rozsądne słowa. Gratulacje.

    OdpowiedzUsuń
  2. Czas pokazał, że pan inspektor mylił się porównując koronawirusa do grypy. No i nie były to rozsądne słowa. Trzeba być ostrożnym w wyborze autorytetów do wywiadu.

    OdpowiedzUsuń